Header_1920_07.jpg Header_1920_08.jpg Header_1920_03.jpg Header_1920_06.jpg Header_1920_11.jpg Header_1920_10.jpg Header_1920_09.jpg Header_1920_05.jpg Header_1920_02.jpg Header_1920_01.jpg Header_1920_04.jpg

Pleased to meet you

PLEASED TO MEET YOU
 
Wij stellen u voor Pang, oftewel Fred Pangemanan, cameraman van Dames 1

Iedereen, bij welke club dan ook, kent hem als ‘Pang’, de eerste lettergreep van zijn achternaam, want zijn voornaam is Fred of beter gezegd Frederik, maar dat weten ze alleen bij de Burgerlijke Stand in Hilversum waar hij geboren en getogen is en nog steeds woont. In de schaduw van Dudok’s mooiste –het Raadhuis van Hilversum- is hij in oktober 1951 geboren. Zijn (Hollandse) vader was beroepsmarinier die in de Javazee vocht, de Birmalijn heeft overleefd en zo terechtkwam op het MOKH in Loosdrecht. Zijn (Indonesische) moeder is in 1946 vanuit het vrouwenkamp op Java naar Nederland gekomen om zijn vader te zoeken. En zij vond hem terug in Hilversum. Pang heeft zijn moeders achternaam, Pangemanan. Pang en zijn vrouw hebben 2 zonen (37 en 33 jaar) die hyper-sportief zijn. Tja, hoe zou dat nou komen. De jongste basketballt op redelijk hoog niveau, de oudste is een van de beste lange-afstandlopers van Nederland. Googlen maar op Pangemanan...Maar Pang en zijn vrouw zijn inmiddels ook oma en opa. Kleindochter Fae roept al, ‘opa ik ga ook op hockey’, maar dat wordt dan Pinoké, Amsterdam of Hurley... want daar wonen ze om de hoek. Naast het drukke hockeyleven houdt Pang van Frankrijk, van koken, van kunst, van kunst maken, van architectuur, van interieurontwerpen (www.art-en-lifestyle.com) en ga zo maar door!

Bij Laren Dames-1 zit hij –zoals dat heet- in het begeleidingsteam en maakt hij opnamen van de wedstrijd, die Alexander (Cox) analyseert en op een trainingsavond uitlegt aan het team op een groot scherm. Soms wordt hij gevraagd bij de vijand zgn. spionagebeelden te gaan maken. Aan het begin van het seizoen bijv. bij Amsterdam-Stichtse. Pang is bij toeval – 2jaar geleden - bij Laren gekomen. In de krant las hij destijds over de tegenvallende resultaten van Dames-1 en hij vond dat ze een mental-coach nodig hadden. Pang mailde via de site naar de LMHC en kreeg contact met Janneke. Binnen 2 dagen zat hij om de tafel met Janneke en Jacques (Brinkman) en de deal was gesloten. Maar dan wel als cameraman, want dat is hij ook geweest voor de NOB.

Pang houdt zich niet alleen met Laren bezig.
Hij is 15 uur per week (verdeeld over 3 dagen) hockey-, loop- & conditietrainer bij ‘t Spandersbosch in Hilversum. Sinds 1 maart zit hij ook in het bestuur van ‘t Spandersbosch op de post Hockey-organisatorische Zaken. De rest van de week is hij art-director/copywriter, iets wat hij zijn hele leven al doet en waar hij –omdat zijn klanten dat willen- nog lekker mee doorgaat. Vanaf zijn 23ste is hij freelancer of zoals ze dat nu noemen ZZP’er. En zoals eerder gezegd ontwerpt hij heel veel meubels, interieurs en alles wat met wonen te maken heeft.

Van origine heeft Pang helemaal niets met hockey, behalve dat hij het een leuke sport vond om naar te kijken. Binnen 2 jaar is dat dus duidelijk een heel ander verhaal geworden. Sport is hem wel met de paplepel ingegeven: zijn vader was keeper bij EBOH in Dordrecht en hij kan zich nog herinneren als jochie van een jaar of 4 dat we vaak op de hei voetbalden. Eenmaal op de middelbare school heeft hij eigenlijk aan alle sporten met een bal(letje) gedaan, behalve voetbal en... hockey. Volleybal, handbal, tennis, tafeltennis, honkbal, atletiek, zwemmen, zeilen, schaatsen, basketball, golf. Basketball is zijn clubsport geworden bij Dunckers in Hilversum. Daarnaast werd hij referee en is hij bondsscheidsrechter geweest: 18 jaar lang. Dat was voor hem een mooie tijd, want die wedstrijden waren voor hem de krenten in de pap. Internationale wedstrijden en grote toernooien, pre-olympisch toernooi in Rotterdam, trainer/coach Nat. jongens tot 16 jaar, etc.
Hetgeen hem nu in hockey zo aantrekt is, dat het een dynamische sport is die met de tijd meegaat: materiaal, spelregels, technische hulpmiddelen (arbitraal en coaching). Dat ligt hem goed en hij geeft aan hier enorm van te leren. Dat tezamen met zijn eigen visie op het spel probeert hij dan ook op het veld bij zijn trainingen over te brengen. Dames-1 is voor hem iedere week weer een trainers-clinic, want hij leert iedere week dingen die hem op de Hockey Academy niet verteld worden.

Wat is zijn indruk van hockeyclub Laren?
“Tja, van de 2 jaar die ik nu bij Dames-1 betrokken ben, ken ik Laren alleen van wat de dames meemaken. Voorop staat dat het een hele open en gemoedelijke club is. Vanaf dag 1 heb ik me er thuis gevoeld en iedereen behandelt en benadert me alsof ik er al jaren kom. Verder heeft de club een goede uitstraling naar buiten. Bij alle clubs waar ik nu kom en waar ik vertel dat ik op Laren kom, heb ik nog nooit een wanklank gehoord. Dat is met enkele andere clubs echt wel anders!”

Pang is niet moeilijk te herkennen: speelt Dames-1 thuis, dan hoef je alleen maar naar de cameratoren te kijken. Degene aan de dug-out-kant, dat is Pang! Altijd vaste plek, met wapperend redelijk lang zwart/grijs haar. En ja... zoals hij zelf zegt “ik ben een Indo en daar kun je niet omheen als je me ziet...!”

Pang wil graag nog even toevoegen dat Dames-1 dit jaar hele hoge ogen gaat gooien! “Dat dachten en riepen we vorig seizoen ook, maar deze keer is het serieus anders!
Zet de koets –door Laren e.o.- voor 24 man maar vast in de voorwas!”
________________________________________________________
Archief:
________________________________________________________
Groepsleider F-jeugd Maurits Claassen stelt zich aan u voor.

Maurits is een geboren en getogen Brabander, heeft het Brabantse land op zijn 18e verlaten, om na een aantal omzwervingen vanwege studie en werk uiteindelijk in 2001 in Laren te belanden. Hij is getrouwd met Carry en heeft 3 dochters waarvan de oudste 2 al op de velden zijn te spotten in de E (Maud) en F (Melle) jeugd. De jongste, Maartje, staat te popelen om bij de Benjaminis te beginnen. In het dagelijkse leven leidt hij een executive search kantoor in Amsterdam gericht op de financials onder ons. Hockey werd er met de paplepel in gegoten bij zijn eerste club, TMHC Tilburg: naar Heren 1 op zondag was vaste prik.

In 2008 is Maurits lid geworden en in Vet E (nu vet D) belandt. Na 25 jaar hockey (TMHC, NMHC, Pinoke) te hebben onderbroken vanwege de kids, ging het toch weer kriebelen aangezien de kinderen nu ook de stick ter hand hebben genomen. En wat gaat er boven een pot hockey met daarna de gezelligheid en een paar pitchers…

LMHC is een topclub die zich ervan bewust is het familiekarakter te beschermen. De hoeveelheid mensen die de club een warm hart toedragen en er zich voor inzetten was een welkome verassing voor hem. Je steentje kunnen bijdragen aan het reilen en zeilen van een club als Laren is dan ook vanzelfsprekend, aldus Maurits. In 2008 heeft hij de Benjaminis onder zijn hoede genomen als groepsleider om vervolgens te promoveren tot de F jeugd seizoen 2009 – 10.

Op de vraag waaraan herkennen wij Mauritsop Laren? Aan die bekende rode jas..

________________________________________________________

Eric Hoogsteden stelt zich voor!

Eric is geboren in Apeldoorn en opgegroeid in het dorp Ugchelen, wat tegen Apeldoorn aan ligt. Na zijn middelbare school is hij de CIOS (sportopleiding) gaan doen te Sittard.

Hij is uiteindelijk in Amsterdam terecht gekomen vanwege zijn werk en heeft daar dik tien jaar gewoond. Totdat hij vier jaar geleden in Huizen neerstreek. Hockey heeft hij altijd gecombineerd met zijn studie/werk of het nou om zelf beoefenen, of om training/coaching ging. Eric heeft een zeer brede sportieve interesse maar "Hockey" is zijn sport. Eric heeft buiten het hockey alle jaren in de commerciële tak van herenmode gewerkt, tot een jaar geleden gewerkt. Eerst in de retailbranche en de jaren daarna als salesmanager voor een gerenommeerd heren casualmerk.

Dit jaar is zijn eerste seizoen als trainer op Laren.

Hij is momenteel trainer/coach van een zeer gemêleerd gezelschap dat Meisjes C1 heet. Deze groep jonge meiden geeft hij drie keer in de week training en hij is tevens hun coach op de zaterdag, waar hij het erg naar zijn zin heeft. Hij vindt het super om deze speelsters te ontwikkelen naar misschien iets groots.

Momenteel is Eric fulltime met hockey bezig. Hij is namelijk ook trainer/coach van dames 1 van MHC Barneveld dat eerste klasse speelt. Bij deze vereniging had hij ook een coördinerende rol van trainerscoördinator, tot vorig seizoen. Hij pendelt dus nu tussen Huizen, Laren en Barneveld heen en weer.

Eric komt uit een echte hockeyfamilie. Broers, zussen, neven, nichtjes, ooms en tantes; alles was hockey wat de klok sloeg. Dus hockey werd ook hem met de paplepel ingegoten. Eigenlijk is hij al vanaf zijn zesde jaar ieder weekend met hockey bezig. Zelf heeft hij hockey gespeeld vanaf zijn 6e tot zijn 34ste. Begonnen bij H.C Ares uit Apeldoorn, variërend van tweede klasse, eerste klasse tot overgangsklasse gespeeld. Totdat hij een blessure aan zijn knie kreeg waardoor hij moest gaan stoppen. Toen is hij wel meteen begonnen als trainer/coach van Heren 1en Dames 1 teams. De reden hiervan is dat Eric graag met mensen werkten omgaat met dezelfde passie en gemotiveerdheid als hijzelf.

Eric heeft het erg naar zijn zin bij Laren. “het is een vereniging waar je niet anoniem bent en de betrokkenheid groot is. Zie hoeveel vrijwilligers er fantastisch werk verrichten. Ook dat breedte en topsport goed samen gaan binnen de club. Ieder lid kan hier op zijn/haar nivo een uitdaging vinden in het hockey”.

Op de vraag hoe wij Eric kunnen erkennen antwoordt hij:

“Jullie herkennen hoop ik mijn team wat speelt als een team. Mijn inzet gecombineerd met de inzet van mijn teamgenootjes geeft mij iets veel groters dan dat ik in mijn eentje zou bereiken. Dat is mijn motto. Misschien dat je daarna aan de zijlijn mijn kreten af en toehoort van "tak, tak tak". Blijkbaar geef ik daarmee het tempo aan van de bal door middel van passing”.
________________________________________________________

Nienke Ros stelt zich voor

Nienke is geboren in Delft en verhuisde op haar tweede naar Hoogezand in het hoge Noorden. Van haar 11de tot dat zij het huis verliet heeft zij in Doorn gewoond, waar haar ouders nog altijd wonen en waar zij nog altijd erg graag komt. Omdat zij destijds werd uitgeloot voor een sportacademie, waar zij zich had willen specialiseren in turnen en hockey deed zij de Schoevers-opleiding en werkte daarna jarenlang op verschillende afdelingen voor specialisten binnen het UMC Utrecht en de KNMG (beroepsvereniging voor artsen). Tevens deed ik een musicalopleiding, een opleiding sportmassage en een cursus stratenmaken. Vanaf 2003 maakte zij van hockey haar beroep als trainingscoördinator. Haar werk in het ziekenhuis heeft zij opgezegd en daarna werkte zij voor verschillende verenigingen, waaronder vijf jaar binnen SCHC, waar zij zo'n 60 jeugdhockeytrainers onder haar hoede had.
Zij woont vanaf 1990 in Houten met haar 4 kinderen (“ik krijg ze het huis niet uit”). 11 jaar lang koos zij ervoor om niet te werken vanaf de geboorte van de oudste totdat de jongste naar de basisschool ging. Zoals zij aangeeft “met alle respect voor iedereen die het anders doet, maar ik voed ze zelf op”. Inmiddels zijn ze erg zelfstandig.
2 zitten op hockey, de andere 2 zijn erg kunstzinnig en muzikaal. Arne 22 jaar, werkzaam voor Sportways, zit op een sportacademie, speelt hockey bij SCHC en is trainer/coach van MC2 bij Laren. Speelt ook tennis en golf. Jasper 19 jaar, volgt een muziekacademie in Rotterdam. Je kunt hem vinden op www.myspace.com/jaspermook. Hij werd ontdekt door Giel Beelen en schrijft alle muziek en teksten zelf. Voor een hockeyfeest etc. komt hij graag naar Laren om te spelen. Harald 17 jaar speelt hockey bij Houten als keeper en hij wil graag dierenarts worden. Danielle 14 jaar heeft zangles en wil later graag kunstenares of zangeres worden. Best fijn dat ze allemaal al weten wat ze later graag willen gaan doen. Bij Laren is zij met veel plezier 20 uur per week werkzaam. Zij is trainer/coach van MD2 (zoals zij zegt: het leukste team van jullie club”) en daarnaast geef ik training aan breedteteams en aan de hockeyacademie (jongste jeugd meisjes).
Naast hockey doet Nienke nog meer: “Ik ben iemand die erg van tegenstrijdigheden houdt qua bezigheden en ben nog lang niet uitgeleerd. Naast het kijken bij mijn eigen kinderen op sport en muzikaal gebied, ben ik gek op theater, cabaret, toneel, muziek, en dans om zelf te doen en om naartoe te gaan. Ik heb mijn golf GVB, maar dat ligt nu even stil. Daarnaast ben ik erg creatief en ben geïnteresseerd in kunst. Momenteel ben ik bezig met het opfrissen van de talen Frans en Noors (ben enorme Noorwegen freak) en Piano spelen en studeer ik Spaans en Italiaans. Ook ga ik regelmatig mee met mijn vriend, een musicus uit Bussum, naar de
(kinder)koren die hij ondersteunt op orgel en piano. Ook bezoek ik graag het leerorkest (afgelopen zomer in het concertgebouw Amsterdam), waar mijn vriend vioolles geeft aan allochtone kinderen uit de Bijlmer, een erg mooi project. Zelf heb ik al een aantal keren meegezongen als sopraan in Bachcantates en ga binnenkort starten met zangles als sopraan in Bussum, waar ik in de nabije toekomst hoop te gaan wonen”.

Hockey is niet alijd haar passie geweest, zij was vroeger een fanatiek wedstrijdturnster. Haar zus en broer zaten op hockey en zij ging wel eens mee kijken, maar vond er niks aan, vond het zelfs letterlijk een "ballensport". Op een gegeven moment toch in het veld terechtgekomen en heeft daarna turnen en hockey 3 jaar kunnen combineren. Omdat zij voor beide sporten op zaterdag wedstrijden had moest zij uiteindelijk kiezen en koos voor de teamsport. Zij speelde een jaar in Maarn bij gebrek aan een club in Doorn. Het jaar erna startte er een club in Doorn en is zij vanaf de oprichting daar lid geweest. Zij heeft daar o.a. gespeeld in MB1 en Dames 1. Na 10 jaar werd zij bij Doorn ‘weggekaapt’ voor dames 1 van Schaerweijde (overgangsklasse) en heeft daar 3 jaar in gespeeld. Ook volgde zij de opleidingen van de KNHB (mini- en jeugdhockeyleider en Oefenmeester A) en gaf training vanaf haar 17de jaar. 25 jaar lang was zij trainer/coach van jeugdelftallen t/m de topklasse.
Zij voelt zich thuis bij Laren en is zeer betrokken bij de teams die zij training geeft. “Vooral de jongste jeugdteams, die kinderen zijn zo leuk. Ze gaan juichen als ze bij mij mogen trainen en ook dragen ze af en toe mijn spullen van de auto naar het veld. Wat mij bij Laren opvalt, is dat er op alle teams erg goede en aardige trainers staan. Ik vind het een erg goede keuze om trainers van 1ste lijnteams ook op breedte teams en jongste jeugd te zetten. Wel vind ik het jammer dat de club niet wat meer aan een interne trainersopleiding doet voor de eigen jeugd. Ik ben erg voorstander van het kweken van eigen trainers”.
Wilt u weten waaraan u Nienke kunt herkennen? Aan een hele grote jas van een hockeyclub, niet Laren!
_________________________________________________________
Wij stellen aan u voor Philippe Mol, bestuurslid commerciële zaken & sponsoring

Philippe komt uit een groot Brabants gezin met veel gezelligheid en hockey. Hij woont sinds 4 jaar in Laren en is getrouwd met Jacqueline. Zij hebben 3 kinderen waarvan de beide dames op hockey zitten (Julie in MD3 en Frederique in ME2). Hun zoon Gijs kiest (voorlopig nog) voor voetbal.

Philippe zit sinds kort in het bestuur van Laren met als portefeuille commerciële zaken en sponsoring. Philippe geeft aan dat “onze” club veel kan betekenen voor sponsoren! Hij geeft (als goed bestuurslid sponsoring) aan dat Laren veel mogelijkheden biedt waarmee iedere sponsor zijn product, dienst of bedrijf bij onze leden onder de aandacht kan brengen. Heeft u interesse of kent u iemand die interesse heeft? Dan kunt u altijd contact opnemen met Philippe via [email protected]. Zonder sponsorgelden kan onze club niet draaien, dan zou de contributie zeker verdubbeld moeten worden!

De reden dat Philippe heeft besloten zich in te zetten voor Laren ligt in het feit dat hij opgegroeid is in een gezin waar hockey centraal stond. Het was voor hem dan ook vanzelfsprekend om iets te doen op een hockeyclub. Daarnaast gelooft hij erin dat je mensen (privé en zakelijk) moet laten doen waar ze goed in zijn. Aangezien Philippe in zijn werk verantwoordelijk is voor commercie, past deze portefeuille goed bij hem. Laren heeft de naam een elitaire club te zijn. Hij geeft zelf aan dat niet te herkennen. In zijn beleving is het een club met veel betrokken mensen die open staan voor anderen. Philippe: Het is fantastisch hoe tophockey en breedtesport met elkaar wordt gecombineerd, en vind het een voorrecht om daaraan een bijdrage te mogen leveren.

Philippe heeft zelf uiteraard ook gehockeyd. Hij heeft zo’n beetje door heel het Nederlandse Koninkrijk gehockeyd (nl ook op Curaçao), maar MOP en Pinoké zijn toch wel de voornaamste clubs geweest. Wel moet hij erkennen een recreatiehockeyer te zijn. Zoals hij zelf zegt: “Veel talent is aan mij niet verspilt”.

Komt u langs de lijn op zaterdagochtend en zondagmiddag iemand tegen vragend of je nog een goede sponsor weet? Dan heeft u kennis gemaakt met Philippe.
_________________________________________________________
Wij stellen aan u voor Caroline Laoût-Jiskoot, coördinatie Aangepast Hockey

Ik ben geboren en getogen in Baarn. Van mijn 16de tot mijn 29ste heb ik in het buitenland gewoond voor studie en werk (in o.a. Engeland en Zwitserland). Daarna heb ik in Den Haag en Utrecht gewoond en gewerkt. Sinds ruim 10 jaar woon ik weer in Baarn, waar ik het erg naar mijn zin heb. Ik ben getrouwd en heb 2 kinderen (een zoon, Alex ,van 13 jaar en een dochter, Jennifer, van 10 jaar). Ik werk bij Paleis Soestdijk voor 2 dagen in de week.

Sinds het begin van dit seizoen heb ik de coördinatie van het aangepast hockey op Laren overgenomen van Henriette van Meeuwen. Samen met Antoinette Huisman, Monique van de Ven en een hele grote groep vrijwilligers laten we een groep van nu meer dan 50 kinderen en jong volwassenen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking elk
weekend met veel plezier hockeyen. Dit gebeurt op zaterdagmiddag van 15.00 tot 16.30 uur en op zondagochtend van 10.30 tot 12.00 uur. Door het jaar heen doet een groot deel van de groep mee aan landelijke toernooien en organiseren wij onderlinge wedstrijden tegen teams van andere clubs. Dit jaar is al weer het tiende jaar dat er aangepast hockey wordt gespeeld op Laren.

Mijn bezigheden buiten Laren zijn op de eerste plaats mijn gezin en mijn werk. Verder speel ik tennis en probeer ik minstens één keer per week naar de sportschool te gaan. Ik ben een grote fan van Ajax en ga elke thuiswedstrijd naar de Arena.

Ik heb in mijn jeugd altijd bij Baarn gehockeyed en daarna in Engeland bij o.a. de club Hounslow in Londen. Later heb ik nog een tijdje trimhockey gespeeld in Baarn. Nu speel ik zelf geen hockey meer. Mijn dochter Jennifer speelt sinds vorig jaar aangepast hockey op Laren.

Laren is een erg grote club, zeker vergeleken met Baarn. Het lijkt me echter wel een hele gezellige club waar altijd veel wordt georganiseerd. Ik kom elk weekend met plezier naar de club toe.

Ik ben het beste te herkennen aan mijn dochter Jennifer die bijna altijd gezellig bij mij is op Laren. Zij is een eigenwijze meid van 10 jaar met down syndroom met een hele lange blonde vlecht.

-----------
Wij stellen u voor aan Olmer Meijer!

De 24 jarige Olmer heeft u vast al wel op de velden van Laren zien rondlopen. Hij is trainer/coach van Jongens A1, maar daarnaast ook nog trainer van J6E 1 t/m 5 en coördinator van de Jongens D en E.

Of kent u Olmer misschien als speler van Bloemendaal Heren 1? Nee, dan is vrijdagavond 30 oktober a.s. een mogelijkheid want dan speelt Bloemendaal Heren 1 op onze velden tegen ons eigen Heren 1. U bent er dan toch om aan te moedigen!

Olmer heeft in zijn jeugd gespeeld in Noord Hollands B, Noord Hollands A, Nederlands A en Jong Oranje.

Maar dat is nog niet alles wat Olmer met hockey doet. Hij is tevens werkzaam bij Sportways (van de hockeykampen) en houdt zich verder bezig met evenementen op hockeygebied. Dat sport zijn passie is is wel duidelijk. Olmer heeft dan ook van zijn hobby zijn beroep gemaakt en is afgestudeerd Sport, Management & Ondernemen.

Olmer is dit jaar nieuw op Laren.

Zijn indruk van Laren: “Gezellige club met veel vrijwilligers. De inzet die iedereen heeft om de club te versterken is echt heel mooi. Op het veld valt mij op dat veel talent rond loopt. Goed voor de toekomst. Ik kom elke week met veel plezier naar Laren. Gelukkig maar, want ik ben drie keer per week aanwezig”.

Wat zijn de kenmerken van Olmer: Sportief ingesteld, hard werkend, recht door zee en enthousiast. Als dat niet genoeg opvalt kan je hem ook herkennen aan de “blonde haren”.

-------------------------
Wij stellen aan u voor Jovita van der Wijk, groepsleidster JC
Mijn naam is Jovita van der Wijk-Delgado. En ik heb met veel plezier het stokje overgenomen van Saskia van Doorn, groepsleidster JC.

Een jaar geleden zijn we, vanuit een dorpje in Brabant, naar Blaricum verhuisd. Maar... oorspronkelijk zijn we, alle vier, Rotterdammers. Of te wel verse vis en om dat op mijn leeftijd kunnen zeggen, voelt best fijn! (Hoe oud zou ze toch zijn?) Onze kinderen Thijs en Suus hockeyen beide met heel veel plezier bij Laren. Zelf heb ik nooit gehockeyd. Hockey was in mijn tijd (!) en voor ons gezin geen voor de hand liggende sport, terwijl het toch één van de leukste gemengde sporten is. Ik tennis wel sinds kort en heb een crosstrainer onder een laag stof staan.

Vorig seizoen werd mij door Piteke van de JD gevraagd of ik het leuk zou vinden om groepsleidster van de JC te worden. Daar heb ik best even over na moeten denken. Ik heb nul hockeyervaring en ben eigenlijk toch wel stiekem erg op mijn vrijheid gesteld. Maar goed, mijn kinderen hockeyen bij Laren en ik vond toch al dat ik dit jaar iets voor de club moest gaan doen. Alleen gelijk héél Jongens C! Ik zat eigenlijk meer aan bardiensten te denken. Dat vond ik bij ons vorige club Rapid altijd leuk. Mijn man Wout zei daarop, dat het ook heel leuk kan zijn om iets te doen wat niet binnen je verwachtingspatroon ligt..... Dus over een half jaar is Wout van der Wijk groepsleider JC!

Inmiddels begint de lol te komen en dat is een enorme motivator. Want ik moet plezier hebben én kunnen lachen anders houdt het al gauw op! En ik bof, want de jeugdtafel is een leuke groep mensen en iedereen is erg behulpzaam. Dat je hier heel wat kan leren, is duidelijk! Langzaam maar zeker gaat het leven. Door mijn JC taken, wordt Laren ook 'kleiner'. Mensen wat is die club groot! En wat zijn er een berg vrijwilligers in touw voor Laren! Het zou alleen wel wat 'kneuteriger' mogen. Een beter woord kan ik even niet bedenken en dat zal ik vast nog menigmaal te horen krijgen. Maar goed, hoe je dat bij zo'n grote club voor elkaar krijgt, zou ik ook niet zo snel weten.

Ik hoop een positieve bijdrage te kunnen leveren en doe mijn best. Hoe herken je Jovita op Laren. Nou, ik moet een geweldige oranje/rode jas dragen, die ik niet mag verloten. (Oei moet, lastig begrip voor Jovita. Vraag maar aan Wout!) En ik ben het "kleurrijk Nederland' van de oranje/rode-jassen-brigade! Kom ik daar mee weg??

Ik zie jullie graag langs de lijn! (...want op de parkeerplaats klinkt zo raar.)
----------

------------------------
Wij stellen aan u voor Paul de Kock van Leeuwen, voorzitter Jeugdtafel

Paul de Kock van Leeuwen is geboren in Rotterdam, maar woont tegenwoordig in Laren. Paul is getrouwd met Lisette. Ze hebben 3 kinderen (Sophie MB3, Charlotte MC2 en Wouter JD2). Zijn kantoor is gevestigd in Baarn, alwaar zij diverse print, internet, tv en beurs media vertegenwoordigen, alles gespecialiseerd op 50 plussers (Plus Magazine, Omroep Max, 50plus beurs etc.).

Paul is een sportief man. Hij speelt squash, tennis, skiet en hockeyt in Veteranen D (voorheen E, maar door het kampioenschap zijn ze D geworden). Laren is echter niet zijn eerste club. Hij is begonnen in Weert, daarna Huizen, Gooische en nog een blauwe maandag bij Bloemendaal voordat hij bij Laren kwam hockeyen.

Paul coacht al jaren lang om en om zijn drie kinderen en fluit zo af en toe.

De reden dat Paul de functie als voorzitter van de jeugdtafel heeft aanvaard verwoordt hij als volgt: “Als je jarenlang als coach en ouder langs de kant hebt gestaan maak je alle goede en minder goede dingen mee. Als je dan gevraagd wordt om hier je steentje aan bij te dragen dan zet je dat aan het denken. Tel daarbij op Mieketine’ s overweldigende enthousiasme. Dat bij elkaar heeft mij doen besluiten om de uitdaging aan te nemen. En zeg nou zelf; welke man wil nou niet met 12 vrouwen vergaderen (en oh ja ook met Maurits de enige andere man)?!”.

De Hockeyclub is voor hem gewoon een vast onderdeel van Laren. Je komt er iedereen weer tegen en het is zo langzamerhand een vast onderdeel van de week. En natuurlijk hoofdklassenhockey op zondag van zowel de Dames en de Heren, iets wat toch wel uniek is!

Hoe kunnen wij Paul herkennen op Laren? Paul geeft aan dat het helemaal niet belangrijk is om hem te herkennen, hij blijft het liefst ‘undercover’. Wat hij wel belangrijk vindt is dat iedereen de groepsleiders herkent. Zij doen namelijk het echte werk, weten alles van de teams af en zijn te herkennen aan de oranje jassen!

-----------
Mariëtte Konijn stelt zich voor:

Ik ben Mariëtte Konijn, getrouwd met Makkie en moeder van drie hockeyende kinderen op Laren (Lotte MB4, Daan JC1 en Timo JD6).

Ik zit (nog steeds) in de Lustrumcommissie van Laren en heb ook jaren mijn kinderen gecoacht. Sinds kort ben ik manager van Heren 1. Zelf hockey ik vanaf mijn 10e. Begonnen bij Gooische maar toen mijn kinderen op Laren gingen spelen ben ik ook overgestapt. Ik hockey nu al een paar jaar bij Dames A op de zondag, maar helaas moet ik door de drukke werkzaamheden voor Heren 1 nu even een stapje terug doen. Als het op een zondag even kan, dan probeer ik wel van de partij te zijn.

Naast deze drukke bezigheden heb ik ook nog tijd om me met demente bejaarden bezig te houden. Dat geeft ontzettend veel voldoening.

Wat ik de laatste tijd merk bij Laren is dat het weer een ‘echte’ familieclub wordt. Daar moet wel energie in worden gestoken, maar ik heb duidelijk gezien op het lustrumfeest dat het kan en dat is een goede zaak.

Hoe kan je mij het beste herkennen?
Ik ben die dame die met de heren van Heren 1 en veld oploopt. En op zaterdag? Dan heb ik vaak een klein Jack Russeltje bij me, genaamd Pippi.
------------- 
Steven van Tijn stelt zich voor:

Ik ben Steven van Tijn, net 22 jaar, woonachtig in Hilversum.

Na mijn HAVO diploma behaald te hebben, ben ik 'Sport, Management & Ondernemen' gaan studeren in Amsterdam. Hier ben ik na een jaar mee gestopt en ben toen geswitcht naar iets heel anders: Audio Engineering. Deze opleiding ben ik momenteel aan het afronden en ga hierna weer iets heel anders studeren: (Toegepaste) Psychologie.

Ik heb aflopen seizoen (2008-2009) de overstap gemaakt van hockeyclub Hilversum naar Laren. Op Hilversum heb ik 5 jaar achter de rug als trainer-coach, ik ben daar begonnen op mijn 16e. Afgelopen seizoen ben ik begonnen op Laren met JD1 en assistent trainer-coach van MA1. Dit is mij goed bevallen en heb besloten komend seizoen bij Laren te blijven. Ik ben dit jaar trainer-coach van JC1 en blijf Robert jan Cox assisteren bij MA1. Daarnaast train ik ook nog een uurtje J8E1.

Naast Laren, assisteer ik op de maandagavond het MB-district Midden-Nederland.

Naast hockey, ben ik druk met de studie en in mijn vrije tijd houd ik van sporten (tennis). Ook ben ik op dit moment bezig een kamer te zoeken in Amsterdam (waar ik ook psychologie ga studeren).

Zelf heb ik in mijn jeugd altijd op Hilversum gehockeyd. Na de A-jeugd heb ik even meegedraaid met het 1e van Hilversum, maar heb daarna 2 jaar in Houten H1 gespeeld. Hockey was voor mij altijd een ontspanning en pas laat in JA1 Hilversum kreeg ik de behoefte om wat serieuzer om te gaan met mijn sport. Op dit moment ben ik zo druk met studie, werk & training geven/ coachen op Laren, dat ik mijn eigen hockey niet meer kan combineren, althans niet meer in een H1. Misschien dat ik ergens komende jaren nog in een H2 wil spelen, maar op dit moment sport ik in de sportschool en tennis ik minimaal 1x per week.

Ik heb het erg naar mijn zin bij de Laren, heb vorig jaar een goeie start gemaakt met JD1. Dit jaar hoop ik eveneens een goed seizoen te draaien als trainer-coach met JC1, al heb ik daar alle vertrouwen in.

Steven van Tijn kan je niet herkennen aan een specifiek uiterlijk beeld, zoals een koffertje dragen met een stick. Wel is mijn frequentie in mijn stem goed te herkennen (meestal laag en duidelijk) en het woordje "keurig" hoor je ook geregeld in een training over het veld klinken.
-------

Wij stellen aan u voor………. Robert-jan Cox!

Robert-jan heeft u vast al diverse malen op onze velden gezien of zijn naam gehoord! Maar weet u wat hij doet of zou u hem herkennen?

Daarom stellen wij hem nu aan u voor!

Robert-jan woont in Utrecht en is 28 jaar oud. Na het behalen van zijn diploma aan de Zeister Vrije School is hij fysiotherapie gaan studeren en heeft dit met succes afgerond.
Na 2 jaar in het vak te hebben gezeten had hij echter besloten zich volledig te richten op het hockey en is hij gestopt als fysiotherapeut.

Robert-jan houdt zich bij Laren met verschillende teams bezig. Hij is trainer/coach van Meisjes A1, dames 2 en ook nog van Jongens D6. Verder traint hij gedurende de week nog diverse andere teams bij de jeugd en is hij coördinator van de Meisjes D en de jongste jeugd. Een vol en divers programma dus.

Robert-jan probeert echter naast zijn hockeywerkzaamheden bij Laren samen met een vriend een eigen bedrijf op te richten. Dit keer iets heel anders dan hockey, dit bedrijf is gericht op kunst.

Op zijn 15de is hij begonnen met training geven en coachen. Gelukkig heeft hij van zijn hobby zijn werk kunnen maken!

Robert-jan heeft zelf zijn hele jeugd op Schaerweijde gespeeld. Na deA1 kwam hij als jong mannetje in Heren1. Daarin heeft hij 3 jaar gezeten. In deze periode heeft hij bijna alle blessures gehad die er bestaan en heeft daarom weinig plezier beleefd aan het spelletje hockey. De afgelopen 7 jaar heeft hij af en toe een jaartje voor de gezelligheid in de Heren2 gespeeld.

Zijn overgang van Schaerweijde naarLaren is voor hem eigenlijk heel natuurlijk verlopen enhij voelde zich direct op zijn gemak. Hij heeft het erg naar zijn zin op Laren.

Hoe kunt u Robert-jan herkennen? Nu ten eerste ziet u hieronder een foto van hem maar hij heeft nog iets bijzonders wat kenmerkend voor hem is.

Hij vervoert zijn hockeyballen ik altijd in een koffertje.... dit koffertje sleept hij voort met zijn hockeystick. Hij is tot nu toe de enige ben op Laren die dat op die manier doet. Maar pas op: misschien wordt hetwel een rage!

 
Sponsors
H1 - SCHC
zondag 7-3 thuis om 14:45 info
D1 - Kampong
zondag 31-1 uit om 12:45 info
Agenda
19-1 Bestuursvergadering
 


Steun de club en boek je vakantie via Booking.com


Zoeken
Vandaag jarig
Cécile de De Jong
Sterre Jun
Emilie Muus
Constantijn Timmerman